Historia
Historia jaskiń Te Ana-au
Maoryska nazwa, ponowne odkrycie w 1948 roku, rzeka, która wyrzeźbiła jaskinie, takahē znalezione w tych samych górach i powód, dla którego dostęp do szerszego systemu jest kontrolowany.
Zarezerwuj jaskinie ze świetlikami ↗Szybka odpowiedź
Jaskinie na zachodnim brzegu jeziora Te Anau noszą maoryską nazwę Te Ana-au, tłumaczoną jako wirująca jaskinia. Były znane z legend, aż Lawson Burrows ponownie odkrył górne wejście w 1948 roku, po trzech latach poszukiwań. Rzeka, która je wyrzeźbiła, Tunnel Burn, wciąż przez nie płynie, a szerszy system jest obszarem kontrolowanym.
Nazwa oznaczająca płynącą wodę
Wikipedia podaje maoryską nazwę jaskiń, Te Ana-au, jako „wirującą jaskinię" — nawiązanie do przepływającej przez nie wody — a nazwę jeziora tłumaczy jako „jaskinię wirującej wody". Artykuł operatora tłumaczy tę nazwę jako jaskinię z prądem wirującej wody. Nazwa ta jest opisem samego miejsca, nadanym na długo przed tym, zanim ktokolwiek zmapował korytarze.
Legenda przed mapami
Artykuł operatora podaje, że przez lata jaskinia istniała jedynie jako część maoryskiej legendy. Wikipedia twierdzi, że Lawson Burrows podążał za wskazówkami ze starych maoryskich legend, poszukując górnego wejścia. Oba przekazy są zgodne w tym, co najważniejsze: opowieści powstały pierwsze, a jaskinie odnalazł ktoś, kto potraktował je poważnie. Ta strona nie rości sobie prawa do niczego więcej, ponieważ legendy należą do tych, którzy je opowiadają, i nie są tu przytaczane.
1948 i poszukiwania
Wikipedia podaje, że Lawson Burrows odkrył na nowo górne wejście w 1948 roku, po trzech latach poszukiwań. Artykuł operatora mówi, że odnalazł ukryte wejście, nurkując pod krawędzią jeziora i wynurzając się wewnątrz jaskini. Dodaje, że wkrótce potem rozpoczął pierwszą działalność turystyczną. Inne źródła podają nieco inne lata rozpoczęcia poszukiwań, więc najbezpieczniejszym sformułowaniem jest to, które łączy obie strony: 1948, po około trzech latach poszukiwań.
Firma zrodzona z jaskini
Wikipedia podaje, że Lawson Burrows i Wilson Campbell założyli Fiordland Travels, które później stało się firmą zarządzającą dziś jaskiniami. Biznes wyrósł z ponownego odkrycia. Strona wymienia późniejszych właścicieli i kolejne nazwy firmy, które ta witryna pozostawia samej stronie. Dla odwiedzającego liczy się ciągłość: jaskinie są udostępniane publiczności w ramach wycieczek z przewodnikiem niemal od czasu ich odkrycia.
Rzeka, która je wyrzeźbiła
Woda przepływająca przez jaskinie to Tunnel Burn, odpływ jeziora Orbell, podaje Wikipedia. Artykuł operatora mówi, że niegdyś płynęła po powierzchni od jeziora Orbell do jeziora Te Anau, zanim zniknęła pod ziemią. Według obu źródeł jaskinie liczą około 12 000 lat, a operator opisuje je jako najmłodszą część większego systemu Aurora. Rzeka, która wciąż żłobi wapień, sprawia, że korytarze są kręte i głośne, i dlatego wciąż się zmieniają.
System większy niż sama wycieczka
Artykuł operatora podaje, że system Aurora ma 6,7 kilometra długości i cztery poziomy, a dostęp do niego jest ograniczony — z ustalonym rocznym limitem odwiedzających — ponieważ ekosystem jest delikatny. Wikipedia podaje, że dostęp jest kontrolowany na mocy Planu Zarządzania Fiordland National Park z 2007 roku, ze statusem Specially Protected Area i jedną koncesją przewodnicką. Uczestnik wycieczki przemierza z przewodnikiem część tego systemu. Dostęp do reszty jest ograniczony.
Takahē w tych samych górach
Wikipedia podaje, że takahē, nielotny ptak, został odkryty na nowo w górach Murchison w 1948 roku — tym samym roku co wejście do jaskini — i że na potrzeby jego ochrony wyznaczono obszar o powierzchni 500 kilometrów kwadratowych. Wikipedia podaje również, że dostęp do jaskiń jest ograniczony częściowo dlatego, że to właśnie tam odnaleziono na nowo takahē. Te Anau ma obecnie sanktuarium ptaków na południowym brzegu, gdzie odwiedzający mogą zobaczyć takahē, a zachodnie góry jeziora pozostają ostoją tego gatunku.
Co to oznacza dla odwiedzających
Jaskinie to dawna historia i młoda jaskinia w chronionym krajobrazie. Wizyta to zorganizowana, prowadzona przez przewodnika wyprawa z rejsem, spacerem i przejażdżką łodzią, a zasady — od zakazu fotografowania po ciszę — wynikają z faktu, że zwierzęta i korytarze łatwo zakłócić. Znajomość tej historii sprawia, że wycieczka to coś więcej niż pokaz świetlików: stoisz w jaskini odkrytej w dwudziestym wieku.
Najczęściej zadawane pytania
Kto odkrył jaskinie Te Anau?
Wikipedia podaje, że Lawson Burrows odkrył na nowo górne wejście w 1948 roku, po trzech latach poszukiwań, podążając za wskazówkami ze starych legend Māori.
Co oznacza nazwa Te Ana-au?
Wikipedia określa ją jako wirującą jaskinię, od przepływającej przez nią wody. Dla jeziora podaje jaskinię wirującej wody.
Czy mogę zwiedzić cały system jaskiń?
Nie. Operator informuje, że dostęp do szerszego systemu Aurora jest ograniczony, z ustalonym rocznym limitem odwiedzających. Wycieczka z przewodnikiem obejmuje jedną trasę.
Źródła